Nieuws uit de parochie

Leidinggeven
do 21 oktober '21

Zondag 17 oktober 2021, Negenentwintigste zondag door het jaar (jaar B)

Enkele weken geleden hadden wij het over de oerzonde: het streven naar macht, het willen overheersen, beknotten en onderdrukken van anderen.
Het streven naar macht om de macht, naar macht als doel op zich.
Het genieten van de situatie waarbij jij het voor het zeggen hebt en de anderen zelfs moeten bang zijn om je te ontstemmen. Niemand ervaart zo’n toestand als normaal.
In dat geval spreken we van machtshonger en machtsmisbruik.
En dat machtsmisbruik vind je niet alleen in de politiek, in een dictatoriaal staatsbestel, maar je vindt het eigenlijk overal waar mensen leven en werken.
Je vindt het in gezinnen, in scholen en fabrieken. STREVEN naar macht komt voor tussen ouders, leraars, priesters, maar evengoed tussen kinderen en collega’s.
Ik wil beslist geen spoken zien maar overal waar mensen met elkaar omgaan merk je (vaak heel subtiele) vormen van machtsstrijd.

Gezag
Onmiddellijk nadat ik hierover gepreekt had, liet iemand mij weten dat ik toch wel een onderscheid moest maken tussen macht en gezag.
Volkomen terecht natuurlijk. Het streven naar en het hebben van macht kan zo maar de verkeerde kant opgaan en uitmonden in een echte nachtmerrie. Terwijl gezag onontbeerlijk is om wanorde en anarchie tegen te gaan. Gezag is gewoon nodig om een maatschappij tot in haar kleinste geledingen in stand te houden en te laten draaien. Als iedereen zo maar een beetje zijn goesting doet en er geen regels zijn en geen instanties die gezag uitoefenen, stort de samenleving in.
En hier zie je heel goed dat niet alleen gezag, maar zelfs ook het uitoefenen van macht niet altijd verkeerd is. Want zelfs het meest democratisch gezag heeft een politieapparaat nodig en rechtbanken om de regels afdwingbaar te maken en te voorkomen dat de wet van de jungle, de wil van de sterkste het overneemt.
Ik kan me Jezus dan ook niet voorstellen als iemand die tegen gezag was.
Zo’ hippieachtig typetje uit de film “Easy Rider”, dat voorgeeft maatschappijkritisch te zijn maar er in feite alleen maar een beetje nietsnutterig bijloopt.

Dienen
Jezus was zelf iemand die een formidabel natuurlijk gezag uitstraalde, wat verklaart waarom de golven op zijn bevel gingen liggen en de mensen bij duizenden aan zijn lippen hingen.
Jezus is niet tegen gezag en ook niet tegen macht of politiek.
Uit zijn woorden kan je zelfs opmaken dat Hij politiek bedrijven ziet als een hoge roeping.
Maar dan alleen als de betrokkene het ziet als een gelegenheid om mensen te dienen. De politiek als een kans om een wereld, een samenleving uit te bouwen waarin zoveel mogelijk mensen helemaal zichzelf kunnen zijn, hun eigen leven kunnen uitbouwen.
Macht is totaal verwerpelijk als ze gepaard gaat met de wil om anderen te tiranniseren en alleen maar je eigen aanzien en rijkdom te vergroten.
Macht kan echter ook een weldaad zijn als ze gepaard gaat met de oprechte wil om de andere mensen te dienen.
Ik denk dat er ook zo’n politici zijn. Ik ben daar zelfs zeker van.
Politiek, macht en gezag zijn niet bedenkelijk op zich.
Maar de “verleiding tot zonde” is in dat domein wel bijzonder groot.
Het zijn ferme knapen en stevige dames die in dat milieu, dat zo verbonden is met macht en invloed, toch staande blijven en vasthouden aan hun oorspronkelijke bedoeling niet voor zichzelf te zorgen, maar iets moois te doen voor de mensen.

Alert blijven
Wat Jezus zegt is dat je in elke verantwoordelijke functie jezelf voortdurend moet voorhouden dat je het doet om te dienen.
Dat echt leidinggeven fundamenteel dienen is.
Voor Jezus is verantwoordelijkheid opnemen en leidinggeven fundamenteel verbonden met mensen echt graag zien, met dienen, met liefhebben.
Maar omdat liefde en liefhebben in het kerkelijk discours zo vaak wordt gebruikt, kan het na een tijd wat obligaat en zelfs een beetje melig beginnen klinken.
Laat ik het daarom eens anders proberen te zeggen.
Het mooiste geschenk dat men iemand anders kan geven is hem helpen zichzelf te zijn, hem kansen en middelen te geven om tot zelfrealisatie te komen.
Mensen in verantwoordelijke functies zijn daar met stip de aangewezen personen voor.
Ze kunnen verschillen in aanpak, in de manier waarop ze dat doel willen bereiken. Maar als ze christen zijn moeten ze in ieder geval een klare kijk hebben op waarom ze het doen: om de mensen te dienen.
En zelfs als dat doel vaststaat, zullen ze nog voortdurend op hun hoede moeten zijn om tóch niet alleen maar zichzelf te promoten. Want de weg is lang en smal, en de zijwegen heel aanlokkelijk.

Vrijgemaakt om goed te zijn
do 21 oktober '21

Zondag 10 oktober 2021, Achtentwintigste zondag door het jaar (jaar B)

Een jongeman vraagt aan Jezus: “Wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwerven?” Jezus geeft hem een antwoord dat neerkomt op wat alle grote religieuze figuren en filosofen aanraden: “Behandel andere mensen zoals je zou willen dat zij jou behandelen.” “Dat doe ik”, antwoordt de man. En dan kijkt Jezus hem liefdevol aan: “Als je volmaakt wil zijn, verkoop dan al wat je bezit, geef het aan de armen en kom dan terug om mij te volgen”.
En dat was te veel gevraagd. Sober leven als je weinig hebt is niet moeilijk, maar al je geld weggeven als je heel veel bezit, dat is wat anders.
We moeten dat niet bagatelliseren, datgene wat je met veel moeite hebt vergaard, wegschenken is. . . tegennatuurlijk.

Stadia
Onze eerste, meest spontane en meest natuurlijke reflex is er niet één van geven en delen, maar van grijpen en alles naar ons toehalen.
Pas later beginnen wij het belang in te zien van geven en delen.
Eerst, omdat we vanuit ons verstand beseffen dat dit ook nuttig kan zijn. Je maakt er vrienden mee. En doordat je de anderen ook iets gunt, maak je van concurrenten, medewerkers.
Later ga je leren geven, niet omdat je er zelf voordeel van hebt, maar omdat je een moreel mens wordt. Je vindt dat meedelen, helpen, anderen ondersteunen gewoon bij je mens-zijn hoort. Dat je anderen moet behandelen zoals je zou willen dat ze jou behandelen.
Een volgend stadium zou dan kunnen zijn: het christelijk ideaal van de zelfgave. Jezelf wegschenken aan de anderen en aan de Andere met een hoofdletter. Ik denk, eerlijk gezegd, een moeilijk bereikbaar en nog moeilijker vol te houden ideaal voor gewone stervelingen als u en ik.
Maar het tweede genoemd ideaal, dat van de ethisch levende mens die de ander geeft wat hij zelf ook graag heeft, is denk ik een meer haalbare kaart, minder hoog gegrepen, gewoner.

Extreem
Hoewel je ook daarin heel extreem kan zijn. In verband met bezit en eigendom bijvoorbeeld.
Jezus zei tegen de rijke jongeman: “Als je volmaakt wil zijn, geef heel je bezit aan de armen.” Hij bedoelde: als een vrije daad van een bezitter die zijn bezit vrijwillig afstaat aan de armen.
Jezus heeft nooit het privébezit op zich in vraag gesteld.
De kerkvaders (de eerste monniken) deden dat wel. Een van hun beroemde slagzinnen was: “Als je een arme iets geeft van je bezit, moet je altijd beseffen dat je niet geeft van het uwe, maar van het zijne.”
De kerkvaders waren blijkbaar gelijkheidsfreaks en communisten van het zuiverste gehalte. En dat kon nog in hun kloosters in de woestijn. Maar als je zoiets aan de hele maatschappij wil opleggen, eindig je gegarandeerd bij guillotine en goelagarchipel.
Mensen willen dat niet. En Jezus wil dat ook niet.
Als Hij ons iets vraagt, dan wil Hij altijd dat ons antwoord volledig overeenstemt met onze vrije wil, dat het een eigen beslissing is. Het doel van Jezus is altijd mensen bevrijden. Met slaven kan en wil hij niets doen. Tenzij hen bevrijden.

Vrijwillig
Wat Jezus de rijke jongeman aanbood, was hem bevrijden van zijn zucht naar rijkdom en bezit. Hem bevrijden van een hartstocht die, zoals Sint-Paulus het zegt, al zoveel mensenlevens heeft verzuurd.
Maar de jongen zag niet de bevrijding, alleen het offer dat hij moest brengen.
Franciscus van Assisi, ook een rijke jongeman, zag dat wel. En hij en ontelbare van zijn volgelingen werden diep gelukkig in het omarmen van wat ze noemden “Vrouwe Armoede”.
Maar je kan dat inderdaad niet opleggen, het moet vrijwillig gebeuren.
Tenminste wat betreft de keuzes die wij maken over de inrichting van ons eigen individuele leven.
Maar dat op orde brengen van ons individuele leven ontslaat ons niet van de ethische verplichting om mee te werken aan een meer rechtvaardige wereld waarin alle mensen de mogelijkheid hebben om een keuze te maken. En de honderden miljoenen mensen die dagelijks moeten vechten tegen ondervoeding en gebrek aan geneeskundige verzorging, kunnen die keuze niet maken.

Opdracht
Wij kunnen ons wat dat betreft ook niet langer de luxe van de onwetendheid permitteren. Wij wéten het gewoon. Wij weten dat ondanks de gigantische, technologische vooruitgang van de laatste eeuwen, de kloof tussen arm en rijk alleen maar groter is geworden.
Christenen, die vooral in de rijke landen wonen, kunnen het zich permitteren om te kiezen voor versobering in hun eigen leven. Wat heel passend is trouwens.
Maar zolang aan de rand van onze wereldsteden kinderen over vuilnishopen kruipen op zoek naar wat onbedorven voedsel moet die schande ons het slapen beletten.
Moeten wij alles doen wat in onze macht ligt om bij te dragen tot een menswaardig bestaan voor elke mens.
En ook al lijkt wat wij kunnen doen, een druppel op een hete plaat, het is een druppel.
Een druppel die dan toch minstens toont dat we mensen zijn.

VORMELINGEN 2022 GESTART
do 21 oktober '21

Op zaterdagnamiddag 16 oktober ’21 was het zover: alle catechesegroepen van onze zes parochies en hun enthousiaste catechisten Erika, Ingrid, Sarah en Gert kwamen voor de eerste keer samen voor de gemeenschappelijke startdag. Om 15 uur werd iedereen in het parochiecentrum van Kapellen verwacht. Er werd gepraat over idolen, heiligen en de redenen waarom de kinderen hun Vormsel willen doen, redenen waarom gelovig zijn fantastisch is… Maar er werd ook gespeeld, gebeden, gelachen en de meisjes en jongens kregen hotdogs en een verfrissend drankje… De kinderen kregen ook uitleg over hoe het catechesejaar is opgebouwd en wat ze mogen verwachten. Ze kregen ook een opdrachtje mee naar huis: maak twee foto’s, één waarop de vormeling zelf staat (selfies) met op de achtergrond een kerkgebouw en een andere foto met een ander “teken van geloof” in je buurt (Mariabeeldje, kapelletje, kruisbeeld, …) en mail het door.
Om 18.30 uur was de samenkomst afgelopen: tof en voor sommigen zelfs te kort.

De volgende ochtend, zondag 17 oktober, waren de kinderen paraat voor de startviering in de kerk van Kapellen.

Een fijne start voor wat een fantastisch werkjaar moet worden, met als hoogtepunt de Vormselviering van de 28 meisjes en jongens op zaterdag 30 april ’22 …

OVERLIJDEN RAYMONDA DEBRIER – KAPELLEN
wo 20 oktober '21

zonsondergang (Aangepast)

Op 15 oktober ’21 overleed Raymonda Debrier op 85-jarige leeftijd. We nemen zaterdag 23 oktober ’21 om 12 uur gelovig afscheid van haar in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen.
We betuigen onze christelijke deelneming aan haar familie en wensen hen veel sterkte.

Mogen we vragen om uw gebed voor Raymonda?

De rouwbrief kan u vinden op www.ingedachten.be/nl/overlijdensberichten/overlijden-detail/15-10-2021/raymonda-debrier

DEUGDDOENDE VORMSELVIERINGEN 2021
di 19 oktober '21

Op zaterdag 2 oktober ’21 vonden twee Vormselvieringen van 25 meisjes en jongens in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen plaats. De viering voor de vormelingen van de groep Glabbeek, Attenrode, Wever en Zuurbemde startte om 9.30 uur en werd om 11.30 uur gevolgd door de viering van de groep Bunsbeek & Kapellen

Op weg met 25 enthousiaste kinderen
Sinds september 2020 gingen de catechisten Erika, Ingrid, Sarah en Gert op weg met deze meisjes en jongens. Op weg langs samenkomsten, uitstappen, een wandeling, en niet te vergeten het onvergetelijk bezinningsweekend in Scherpenheuvel. Voorbereidende stappen tijdens vieringen waren de Naamopgave en de Kruisoplegging.

Tijdens de vormselvieringen konden de aanwezigen genieten van door de meisjes en jongens zelf gebrachte muzikale intermezzo’s, al of niet begeleid door jongerenpastor Toni. Door hun niet aflatend enthousiasme wisten ze alle aanwezigen te beroeren.

Tijdens de eigenlijke Vormselritus werden de vormelingen de handen opgelegd door vormheer Eric Haelvoet, pastoor Luc en de catechisten, opdat ze God heel nabij zouden weten.
Daarna werden ze gevormd met H. Chrisma, dat onlangs gezegend werd door onze bisschop, Jozef De Kesel, in de Sint-Romboutskathedraal van Mechelen. Zoals olie alles doordringt en een onuitwisbaar teken achterlaat, zo wil Gods Geest ook ons doordringen en ons maken tot mensen die in warmte leven voor elkaar. Want olie geeft kracht, maakt soepel en houdt mensen in beweging. Olie wordt geperst uit de vrucht van de olijfboom, symbool van eeuwig leven.

Nadien werden meter en peter gevraagd om hun hand te leggen op de schouders van hun vormeling: door de eeuwen heen is dit een teken van bescherming bieden, van bekommerd zijn om elkaar.

Na de viering werden de kersverse gevormde meisjes en jongens beloond met een paar geschenkjes, werden ze gefotografeerd en konden ze daarna gevierd worden in hun families. Proficiat aan de 25 jongelingen, die door de hernieuwing van hun doopbelofte hopelijk de weg vinden naar een rijk-christelijk gevuld leven, gesterkt door de Heilige Geest.

Foto’s: Luc Vanrijkel

17 OKTOBER: WERELDDAG VAN VERZET TEGEN ARMOEDE
zo 17 oktober '21

Wereldwijd worden er acties opgezet om extra aandacht te vragen voor alle mensen die in armoede leven.

Ook in Glabbeek zijn er heel wat mensen die het moeilijk hebben. Met weinig geld moeten rondkomen, eenzaam zijn, langdurig ziek zijn, … armoede neemt vele vormen aan. Het gevoel er niet bij te horen knaagt aan het zelfbeeld en gaat gepaard met een gevoel van schaamte. Om het taboe rond armoede op te heffen en om armoede in de kijker te zetten doen wij daarom een oproep aan burgers, organisaties, verenigingen, …. om zondag17 oktober een wit, geknoopt laken uit het raam te hangen.

ALLERHEILIGEN 2021
ma 11 oktober '21

Op Allerheiligen en Allerzielen herdenken we de heiligen en onze overleden familie en vrienden. U bent van harte uitgenodigd op één van de vieringen in onze kerken.

WINNAARS KAPELLEKESFIETSTOCHT GLABBEEK BEKEND!
do 07 oktober '21

Op 20 juni 2021 werd de officiële aftrap gegeven voor de “kapellekesfietstocht”. Een fietstocht van 35 km die dwars door Glabbeek loopt en daarmee een groot aantal van onze meer dan 200 kapelletjes aandoet. Er werd meteen ook een wedstijd aan verbonden waarbij je een aantal vragen moest beantwoorden en met letters uit die antwoorden een zin kon vormen.

De zin die we zochten was: “Waar men fietst langs Vlaamse wegen”.
Daarbij zou de schiftingsvraag naar het aantal juiste inzendingen op 31 augustus de winnaars bepalen.

Zo ging de eerste prijs naar Jan en Greet Maes-Heeren. Zij ontvingen een mand met streekproducten t.w.v. 50 euro met een muziek-cd en een duurzame balpen.
Jan Coosemans en Mia Rummens ontvingen een boekenbon van 30 euro en een muziek-cd.
Randy Spiessens, An-Sofie Vanherwegen, Liesbeth Willems en Karin Denruyter kregen als troostprijs een mooie kaars.

Er was ook een prijs voorzien die verloot werd onder de mensen die een selfie postten op social media met hun favoriete kapelletje. Deze prijs, een boekenbon t.w.v. 20 euro ging naar Lud Hendrickx.

Proficiat aan alle winnaars! Aan de andere deelnemers wensen we volgende keer meer geluk.

De fietstocht kan nog altijd gefietst worden en alle winnaars waren het erover eens dat het zeker de moeite waard is om dit alsnog te doen.
Je kan ze ook in drie etappes fietsen als je het wat rustiger aan wil doen.
Het routeplan en de folder met foto’s en beschrijving van de belangrijkste kapelletjes zijn beschikbaar in de bibliotheek of je kan ze downloaden op www.kerkglabbeek.be/kapellekesfietstocht

Veel fietsplezier!

PAROCHIECENTRUM KAPELLEN KRIJGT TOTALE MAKE-OVER
wo 06 oktober '21

Sociaal verhuurappartement op vraag van parochie

In de jaren ‘70 werd het parochiecentrum van Kapellen opgericht. Dankzij vele helpende handen werd het centrum ingericht en werd het in de loop der jaren de thuisbasis van verschillende verenigingen.

In 2007 werd het centrum heringericht en gemoderniseerd, opnieuw dankzij de belangeloze inzet van velen.

In 2019 ging het centrum tevergeefs op zoek naar nieuwe mensen die tot het bestuur wilden toetreden en zich wilden inzetten voor de dagelijkse werking. Er werd een andere oplossing gevonden om het voortbestaan van de zaal te verzekeren. De gemeente Glabbeek (AGB) nam het parochiecentrum in erfpacht en zorgt sinds toen voor de uitbating.

Het gemeentebestuur heeft ondertussen beslist in 2022 te starten met de plaatsing van nieuwe isolerende ramen en deuren, het vervangen van het dak en het zandstralen van de voorgevel. Aan de achterzijde worden nieuwe nooddeuren geplaatst en de bovenverdieping wordt op uitdrukkelijke vraag van de eigenaar, de Vereniging Parochiale Werken, gerenoveerd tot een sociaal verhuurappartement. Het interieur van de zaal wordt in 2023 grondig aangepakt en voorzien van nieuw meubilair. In totaal wordt er ruim 200.000 euro voorzien voor deze renovatie.

Over het huwelijk
wo 06 oktober '21

Zondag 3 oktober 2021, Zevenentwintigste zondag door het jaar (jaar B)

Nogal wat deskundigen gaan ervan uit dat de Kerk eertijds van het huwelijk een sacrament en een maatschappelijke instelling heeft gemaakt, op vraag van de burgerlijke overheid.
Dat zou best wel eens kunnen.
In de herfsttijd van het Romeinse Rijk, in de nadagen van het keizerrijk, bleef er van het sterk gehecht zijn aan burgerplicht en moreel gedrag uit de tijd van de republiek niet veel meer over.
Rome was een reusachtige metropool geworden en mét het graan en het geld dat daar vanuit de hele wereld naartoe stroomde, kwamen ook allerlei exotische opvattingen en decadente gebruiken zich nestelen in de samenleving.
Ik kan me best voorstellen dat nogal wat Romeinen die met heimwee terugdachten aan de tijden van Cato en de hoge ethische normen die hij voorstond, verwachtingsvol keken naar het opkomend christendom. Want die predikten opnieuw soberheid, zelfdiscipline en burgerplicht. Het zou dus best kunnen dat, in een poging om het moreel verval terug te drijven, de staat aan de Kerk gevraagd heeft om van het huwelijk een sacraal, een soort geheiligd instituut te maken.

Principieel
Maar de Kerk zou dat in ieder geval gedaan hebben, ook zonder een vraag van staatswege.
Gewoon omdat de inspiratie daartoe van Jezus zelf komt.
En de houding van Jezus in deze is voor één keer strenger dan de joodse wet.
Normaal is Hij de eerste om liefde, begrip, barmhartigheid en vergeving te plaatsen tegenover de hardheid van de wet. En vooral om zich over de mensen die t.a.v. die wet tekortschoten te ontfermen, hen te vergeven en hen terug op te nemen in de kring.
Maar ten aanzien van het huwelijk is Jezus ineens veel minder toegeeflijk. Wij moeten echter niet te vlug conclusies trekken. Uit andere scènes en gesprekken met vrouwen blijkt Jezus hetzelfde begrip en dezelfde vergevingsgezindheid aan de dag te leggen als voor mensen die op een andere manier buiten de lijntjes van de wet kleuren.
Hij staat tenslotte voor liefde en ontferming.

Discriminatie
Zijn kwaadheid in het stukje evangelie dat vandaag gelezen werd, betreft weer eens de schijnheiligheid, zowel van de wet als van de farizeeërs die zich ervan bedienen. Want die wet die zegt dat je je vrouw mag wegsturen, lijkt open en breed en zelfs libertijns. Maar ze is dat alleen voor mannen: het gaat hier om pure discriminatie. De man mag zijn vrouw behandelen als afgedankte koopwaar, die je buiten mag zetten als je haar beu bent. Dat de vrouw dat ook zou mogen doen met haar man, daar is natuurlijk geen sprake van.
Voor Jezus moet iedere mens gelijkwaardig behandeld worden: jood of heiden, rijk of arm, man of vrouw, iedere mens is een kind van God en bezit daardoor het onvervreemdbare recht om gelijkwaardig behandeld te worden. Iedere mens heeft de mogelijkheid om wat God wil in deze wereld zichtbaar te maken.
Daarom ook is elke vorm van discriminatie een vorm van heiligschennis.

Heilig
Wat het huwelijk zelf betreft, is Jezus formeel.
Voor iemand die zoals Hij, helemaal vol van liefde is en bereid om zichzelf totaal te geven, kan het huwelijk waarin twee mensen zich helemaal aan elkaar wegschenken alleen maar een heilige verbintenis zijn.
Maar niets in dit leven is vanzelfsprekend. En daarom zal ook aan die huwelijksrelatie moeten gewerkt worden. En zal er zelfs moeten gevochten worden tegen de leegte en de lange duur. En tegen aanvechtingen van buitenaf.
Maar bedenk als man dan altijd dat je vrouw jou gekozen heeft toen ze jong en mooi was en ze vele andere mannen krijgen kon. Maar ze koos voor jou omdat ze hartstochtelijk van je hield.
En de vrouw moet precies hetzelfde bedenken. Toen haar man jong en krachtig was, heeft hij gekozen alleen voor mij. Tussen 1000 anderen.
En nu, na zoveel jaren, hebben we samen zoveel beleefd, vreugde en verdriet, beide ons nog meer verbindend. Je kan dat niet zomaar wegblazen.
Er bestaat waarschijnlijk geen groter geluk voor oudere mensen dan te weten: ik heb me niet vergist in hem, ik heb me niet vergist in haar.
En er bestaat geen meer vertederend beeld voor buitenstaanders dan het beeld van twee oude mensen die, wanneer het vuur van de hartstocht bedaard is, nu anders maar minstens even echt als vroeger van elkaar houden, elkaar nabij willen zijn. Soms mopperend en plagend, meestal verborgen onder jarenlang geweven gewoontehandelingen, maar onmiskenbaar nog altijd met liefde, nog altijd er willen zijn voor elkaar.

Respect
Maar wat dan voor mensen van wie de relatie toch onherstelbaar stukgaat ondanks alle pogingen om te helen en te vergeven, ondanks alle goede wil?
Ik kan moeilijk aannemen dat Jezus instemt met het hedendaags gehuppel van de ene relatie naar de andere. Maar ik kan me even moeilijk inbeelden dat Jezus iemand zou veroordelen tot levenslang ongelukkig zijn nadat de relatie stukging.
Jezus breekt altijd toekomst open voor mensen die vastgelopen zijn.
Wetten en regels zijn nodig, maar, zegt Jezus, de sabbat is gemaakt voor de mens, niet de mens voor de sabbat. En tussen het respect voor de sabbat en het respect voor de concrete mens moet met heel veel wijsheid de juiste weg gevonden worden.

Pagina's