Nieuws uit de parochie

JE ONGEBRUIKTE KLEDING EN SCHOENEN…
di 06 juli '21

WMHMet kleding en schoenen die je niet meer draagt, kan je mensen in nood helpen via de rode kledingcontainers van Wereld Missie Hulp. Stop ze in een kleine zak en bindt deze vast. Zo kan je ze het best in de bak deponeren.

Je vindt de rode kledingdepotbakken op volgende plaatsen:
– Attenrode, aan de kerk (Doelaagstraat)
– Bunsbeek, aan Jeugdhuis De Kloemp (Schoolstraat)
– Glabbeek, parking kerk (Dries)
– Kapellen, parking kerk (Dorpsstraat)
– Wever, parking kerk (Solveldweg)
– Zuurbemde, parking kerk (Bronstraat)

Wat Wereld Missie Hulp doet met het ingezamelde materiaal zie je op de afbeelding…

Moeilijke Paulus?
ma 05 juli '21

Zondag 4 juli 2021, Veertiende zondag door het jaar (jaar B)

Van Paulus is de op z’n minst eigenaardige uitspraak (eerste lezing): “Kracht (van God) wordt juist in (onze) zwakheid volkomen.”
“Dus”, zegt Paulus, “zal ik het liefst van alles roemen op mijn zwakheden. Dan zal de kracht van Christus in mij wonen. Daarom lijd ik om Christus’ wil gaarne zwakheid, smaad, nood, vervolging en benauwdheid. Want als ik zwak ben, dan ben ik sterk”.
Wat Paulus hier bedoelt, is dat God bij voorkeur ingaat op de gebeden en smekingen van mensen die, bewust van hun eigen onmacht, hun lot helemaal in zijn handen leggen.
Soms zijn mensen zo vol van zichzelf, zo overtuigd van eigen kunnen dat ze God alleen maar om een heel klein beetje “medewerking” vragen, opdat hun eigen erg belangrijk en intelligent uitgekiend project ten volle zou kunnen schitteren.
Een vraag die God waarschijnlijk -al dan niet geamuseerd- naast zich zal neerleggen. Alles wijst erop dat zijn liefdevolle hart bij voorkeur uitgaat naar mensen die in benarde situaties al hun hoop stellen op Hem. Alles van Hem alleen nog verwachten.

Nederig
Eerder zagen we hoe God op zo’n vraag altijd antwoordt. Heel vaak op een andere manier dan wij hadden verwacht, maar wel heel duidelijk.
God houdt er blijkbaar van dat de mens zich nederig en alles van Hem verwachtend opstelt.
Moest God een mens zijn met alle menselijke gebreken, dan zou je kunnen zeggen dat Hij bij zijn optredens een miserabele achtergrond nodig heeft om zelf des te meer te kunnen schitteren. Om zijn eigen optreden beter in de verf te zetten. Maar zo is God natuurlijk niet. Trouwens, God mag zich bij voorkeur tonen aan de mens die zich klein maakt.
God mag iets hebben met nederigheid. Hij is het zelf immers ook. En zelfs op de meest onvoorstelbare manier: Hij is zelf mens geworden.
Het is de grootse paradox van het christendom. God, de Schepper en Instandhouder van miljarden zonnestelsels en sterrennevels, heeft zich laten kennen in een mens, heeft de gestalte aangenomen van zijn schepsels.
“Het is”, zegt CS Lewis, “zo onvoorstelbaar, wij hadden het zelf nooit kunnen bedenken of uitvinden. Het is zo ondenkbaar, zo absurd. . . het MOET wel waar zijn.”

Ongeloof
Het moet ons dan ook niet verwonderen dat God zich niet alleen toont aan zwakke en nederige mensen maar soms ook in zwakke, nederige mensen.
Maar wij hebben het er heel, heel moeilijk mee dat het heilige, het goddelijke zich zou laten kennen in het kleine, het zwakke, het menselijke.
En vandaag vinden wij die reactie, die houding terug in het evangelie van deze zondag. Jezus komt terug in zijn vaderstad Nazareth. En dat bezoek brengt opschudding teweeg.
Dat de “menswording” heeft plaatsgevonden wil zeggen dat Jezus ook 100% mens was.
Dat Hij zich pas op volwassen leeftijd bewust geworden is van zijn zending en van wie Hij eigenlijk was. En dat Hij dus ook een gewone jeugd heeft gehad, die in weinig verschilde van die van de andere jongens van zijn leeftijd.
En nu horen de Nazareners de verhalen over Hem, over wat Hij zegt en doet en vooral over de uitspraken die Hij doet over zichzelf. En dat kan toch niet!
Zij kennen Hem toch van vroeger. Hij is familie, Hij is één van hen, Hij kan gewoon niet de Messias, de Verlosser of de Zoon van God zijn. . .

Moeilijk
En dat is zo typisch. Wij kunnen er gewoon niet bij dat God zich toont in een gewone mens, dat zijn kracht zich toont in zwakheid.
Dat God zich toont in Jezus, oké, dat is een geloofspunt. Tot daar dus!
Maar toch niet in andere, heel gewone mensen!
Heiligen moeten voor ons ook dag-en-nacht “heilig zijn”. Zij kennen de grootste tegenstand, soms zelfs pure vijandigheid in hun eigen kring. Heiligen zijn echter op de eerste plaats gewone mensen die soms iets uitzonderlijks doen.
Maar als ze op andere momenten gênant gewoon doen, dan wordt dat nogal eens gezien als een uit-hun-rol-vallen, als de ontmaskering van bedrog.
Wij hebben het er bijzonder moeilijk mee dat de Kracht van God zich bij voorkeur toont in de zwakheid van mensen.

Vertrouwen
En nochtans is dat een heerlijke, moedgevende gedachte.
Voor onszelf maar ook voor onze kerkgemeenschap.
Wij zijn zo langzamerhand op het punt gekomen dat wij durven zien dat de Kerk in Vlaanderen niet in crisis is maar gewoon aan het verdampen is.
Wij moeten ophouden met onszelf zoet te houden met projecten, studiedagen, vergaderingen, boeken en Cd’s. Met gewichtigdoenerij.
Het enige wat wij echt moeten doen is, met heel onze Kerk in alle nederigheid op de knieën gaan zitten. En vragen: “Heer, redt ons”.
Alleen dán zal de kracht van Christus onder ons komen.
Alleen dan.

VELDKAPELLETJE BUNSBEEK VERNIEUWD
zo 27 juni '21

Het Mariakapelletje langs de Veldstraat in Bunsbeek had dringend nood aan een opfrisbeurt, zo dachten de organisatoren van de Kapellekesfietstocht. Het glas was stuk , een gedeelte van het dakje was weg, het hout had z’n beste tijd gehad en de verf was afgebladderd. Onmiddellijk waren enkele mensen bereid om de handen uit de mouwen te steken. Jozef Vanmeldert vernieuwde het hout en Tom Struys gaf het geheel een stevige lik verf! Dankjewel, mannen! Ook een dankjewel aan buurvrouw Christiane Vandersmissen, die al jarenlang liefdevol zorg draagt voor het kapelletje en de nabije omgeving.

Op zondagnamiddag 27 juni ’21, toevallig of niet de feestdag van Onze-Lieve-Vrouw van Altijddurende Bijstand, werd het nieuwe veldkapelletje ingewijd door pastoor Luc. Zo heeft moeder Maria terug een mooie plaats te midden van de Bunsbeekse velden.

Moeder Maria
Maria,
over heel de wereld
roepen mensen u aan,
in alle talen wordt gij
vereerd en bezongen.
Men heeft u geprezen
in duizendvoudige namen.
Maar of men u
‘ivoren toren’ noemt
of ‘gulden huis’,
voor alles zijt gij
de MOEDER.

Toon Hermans

KAPELLEKESFIETSTOCHT – WIN MOOIE PRIJZEN
vr 25 juni '21

  1. Tot en met 31 augustus ’21 loopt er een wedstrijd, waarmee je mooie prijzen kan winnen. Het wedstrijdformulier is te vinden op https://www.kerkglabbeek.be/sites/default/files/Kapellekesfietstocht/Vragen%20wedstrijd%20fietstocht.pdf .
  2. Wedstrijd 2: neem een selfie met daarop één van de kapelletjes, en post deze openbaar (!) op Facebook of Instagram onder de hashtag #kapellekesfietstochtglabbeek, uiterlijk op 31 augustus ’21. Inspireer zo anderen om Glabbeek te ontdekken en maak ook hiermee kans op een mooie prijs!

Meer info op www.kerkglabbeek.be/kapellekesfietstocht

NIEUW GEVELKAPELLETJE PASTORIE GLABBEEK INGEZEGEND
do 24 juni '21

Op zondag 20 juni 2021, bij de opening van de Kapellekesfietstocht, werd aan de gevel van de pastorie een mooi, nieuw kapelletje ingezegend door pastoor Luc Thiry. Zowel het kapelletje als het beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel zijn een geschenk van onze deken, Luc Van Hilst. De kerkfabriek stelt vanaf nu de voortuin van de pastorie open, zodat fietsers, buurtbewoners en passanten elkaar en Maria kunnen ontmoeten op één van de nieuwe zitbanken.

Gebed tot Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel
Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel
Moeder van God en onze moeder.
Vol vertrouwen bidden wij tot U:
schenk ons iets van uw geloof
en leer ons dienstbaar zijn aan de mensen.
Help onze zieken,
en allen wier hart door leed getekend is.
Laat geluk en liefde
wonen in onze familie;
zegen allen die ons dierbaar zijn,
en blijf ook mij nabij
met uw bescherming.
Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel, bid voor ons.

KAPELLEKESFIETSTOCHT GLABBEEK OFFICIEEL GEOPEND!
wo 23 juni '21

Op zondagnamiddag 20 juni ’21 werd in de Pastorale Zone Glabbeek de Kapellekesfietstocht officieel geopend.

Om 14 uur ging in de zondagskerk van Kapellen de eucharistieviering door. Daarna verplaatsten de aanwezigen zich naar de pastorie van Glabbeek voor het officiële gedeelte.
Gert Janssens, coördinator van de Pastorale Zone, verwelkomde alle gasten en zette in zijn betoog de verschillende redenen uiteen om in deze tijd een “Kapellekesfietstocht” te lanceren: heel veel mensen hebben het fietsen herontdekt in deze coronatijden en het is des te fijner om dichtbij huis op ontdekkingstocht te gaan.
Daarbij kan ons lokaal religieus erfgoed wat extra belangstelling gebruiken en is het, als Pastorale Zone, onze opdracht om de schoonheid en de warmte van de blijde boodschap -het Evangelie- uit te dragen.
Paus Franciscus zelf deed in mei vorig jaar nog een warme oproep om, tegen de achtergrond van de gigantische uitdagingen en noodsituaties waarmee de coronapandemie onze wereld confronteert, in het bijzonder tot Moeder Maria te bidden. En waar kan dat beter dan in onze kapelletjes.

Ook burgemeester Reekmans sprak de aanwezigen kort toe en wees o.a. op het belang van onze Christelijke roots. Hij feliciteerde de Pastorale Zone ook voor haar eigentijdse initiatieven.

Samen met de nieuwe fietstocht werd ook de Kapellekesfolder voorgesteld met daarin foto’s en geschiedkundige info over de kapelletjes langs de route. De eerste exemplaren werden overhandigd aan burgemeester Peter Reekmans en aan pastoor Luc.

Daarna werd het nieuwe kapelletje aan de gevel van de pastorie door pastoor Luc ingezegend. Het kapelletje en bijhorend beeldje van Onze-Lieve-Vrouw van Scherpenheuvel zijn een geschenk van onze deken, Luc Van Hilst.

Vanaf nu zal ook de voortuin van de pastorie permanent worden opengesteld door de kerkfabriek voor fietsers, buurtbewoners en passanten. Een welgemeende dank aan de gemeente voor de vier mooie zitbanken.

Uiteraard werden ook de mensen, die de Kapellekesfietstocht mee mogelijk maakten, bedankt en in de bloemetjes gezet. Vooral een speciaal dankjewel aan de leden van de werkgroep: Mia Honinckx, Agnes Vanhellemont, Chris Nys, George Stockmans en Gert Janssens. Maar ook de zovele mensen die elk op hun manier hebben bijgedragen aan dit project en de mensen die, vaak al jarenlang, zorg dragen voor een kapelletje.

Als afsluiter werd de splinternieuwe route van 35 km officieel voor geopend verklaard door burgemeester Peter Reekmans en schepen van Toerisme Hans Hendrickx.

Alle info, evenals de wedstrijden die lopen tot en met 31 augustus ’21, zijn beschikbaar op www.kerkglabbeek.be/kapellekesfietstocht en in de bibliotheek van Glabbeek. Het gemeentebestuur steunt dit project en heeft permanente bewegwijzering voorzien.

Heeft smeekgebed zin?
wo 23 juni '21

De eerste lezing vandaag is genomen uit het boek Job. Het boek Job is, ook literair gezien, een van de schitterendste boeken van het Oude Testament.
Het gaat over een voortreffelijke man die een geslaagd leven leidt, heel succesvol in zaken en gelukkig met zijn gezin en zijn vele vrienden. En die ook een ethisch hoogstaand leven leidt, die ook goed is voor andere mensen.
En dan ineens gooien kwaad en lijden zich met hun vernietigende kracht op het leven van deze voorbeeldig levende man. Niets blijft hem bespaard, alles wordt hem afgenomen. Geen streepje geluk, geen sprankeltje hoop wordt hem gelaten.

Onverschillig universum
En nochtans was hij een door-goeie man, een vriend van God, een voorbeeld voor de mensen.
Het boek Job rekent hier af met de bij joden zo populaire opvatting dat lijden een straf is voor onze zonden. Het boek Job zegt dat er geen enkel oorzakelijk verband bestaat tussen die twee.
Er zijn mensen die totaal niet deugen en die toch door het leven vliegen.
Terwijl soms hele lieve mensen die een zegen zijn voor anderen, de ene vreselijke opdoffer na de andere te verwerken krijgen.
Dat komt vreselijk onrechtvaardig over. En wij willen weten waarom dat zo is. Wij zouden immers toch zo graag hebben dat heel de kosmos geregeld wordt door een soort rechtvaardigheidsprincipe.
Zelfs mensen die totaal niet in God geloven zal je soms horen zeggen: “Waar heb ik dat verdiend?” of “Waarom moet juist mij dit nu overkomen?”
Maar er komt nooit een antwoord op die vraag. We weten alleen dat de wereld en het leven zo in mekaar steken. Het universum is volmaakt onverschillig voor morele categorieën als rechtvaardigheid en mededogen. Wij weten dat het zo is, maar we kunnen er nooit achter komen waarom dat zo is.

Ontnuchterend
Dat is ook de conclusie van het boek Job: hou er mee op met naar het waarom van die toestand te zoeken, je zal er nooit achter komen, je verstand is daarvoor te klein.
De ene mens wordt geboren en lijkt door zijn afkomst, zijn genen en zijn capaciteiten geprogrammeerd om probleemloos door het leven te gaan.
Terwijl andere mensen van bij hun geboorte het met veel minder moeten doen en van in het begin al zorgbehoevend zijn.
Wij worden in het leven geworpen, ieder in zijn eigen superindividuele omstandigheden.
Het enige dat wij kunnen zeggen is dat het evangelie iedere mens oproept om in die eigen superindividuele omstandigheden zin aan zijn leven te geven en ondanks alles toch een goed mens te zijn. Erg ontnuchterend is dat.
Want het snijdt als een mes door de hedendaagse fantasie over de maakbaarheid van het leven. En het snijdt vooral ook door de tijdloze droom over God als een handig hulpje in moeilijke omstandigheden. God als een soort laatste, magische redmiddel als al het andere heeft gefaald. Zo is God duidelijk niet en wij kunnen niet anders dan ons daarbij neerleggen.

Groei
Geloof ik dan niet in wonderen? Natuurlijk geloof ik daar in.
Ik ben tenslotte katholiek. God is voor mij oneindig veel meer dan een moreel principe. Voor mij als christen is God de levende Heer, die helemaal betrokken is op het leven van mensen. Iemand die ons draagt en van ons houdt en die ons zelfs deelgenoot wil maken aan zijn eigen leven.
Maar Hij is God. Hij is niet ons knechtje dat moet optreden als wij met de vingers knippen. Hij gaat ons in en uit, en toont zich in ons leven waar, hoe en wanneer Hij dat wil. Wij hebben geen controle over Hem.
Als God duidelijk merkbaar ingrijpt in ons leven, gaande van een discreet knipoogje tot en met een spectaculaire genezing, dan zal dat in ieder geval altijd te maken hebben met het stimuleren van onze groei naar een meer liefdevol wezen.
En zelfs daar hebben wij geen klare kijk op en moeten wij ons vertrouwen stellen op de wijsheid van God.

Alles kan
Heel die situatie heeft echter, onverwacht, ook een uiterst prettige kant. Het feit namelijk dat wij gewoon alles mogen vragen aan God.
Letterlijk alles. Ook als wij vragen om het stillen van een storm (in of buiten onszelf) of zelfs gewoon om goed weer bij één of andere onderneming.
Als God oordeelt dat het inwilligen ervan bijdraagt tot onze groei in de liefde, zal Hij het ons geven. Dat geloof ik vast.
Er is nog iets. Iets heel belangrijks. God houdt niet alleen van ons, Hij wil ook dat wij Hem beminnen. En beminnen = vertrouwen. Je kan dus rustig stellen dat God al ons vragen nooit moe wordt. Integendeel. Al onze vragen en smekingen zijn voor Hem evenzovele uitingen van vertrouwen in Hem. En dus ook van liefde voor Hem.
En als je laat zien dat je van God houdt en Hem vertrouwt, kán je gewoon niet op de verkeerde tram zitten.

MIS VANDAAG OM 14 UUR IPV 9.30 UUR
zo 20 juni '21

De eucharistieviering in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk te Kapellen van vandaag, zondag 20 juni 2021, zal uitzonderlijk doorgaan om 14 uur (ipv 9.30 uur).
U bent van harte welkom!

KAPELLEKESFIETSTOCHT WORDT ZONDAG 20 JUNI 2021 GELANCEERD
do 17 juni '21

De Pastorale Zone Sint-Franciscus en de toeristische dienst Glabbeek lanceren op zondagnamiddag 20 juni ’21 de Kapellekesfietstocht en de bijhorende Kapellekesfolder. De nieuwe bewegwijzerde route is 35 km lang en doet de zes Glabbeekse parochies/dorpen aan. Voor wie dat wenst zijn er ook kortere routes beschikbaar. Vertrek en aankomst van deze permanente tocht zijn voorzien aan de pastorie van Glabbeek (Dries 9). De voortuin van de pastorie wordt vanaf heden door de kerkfabriek permanent opengesteld voor fietsers en buurtbewoners.

Tot en met 31 augustus ’21 lopen er twee wedstrijden, waarmee je mooie prijzen kan winnen.

Vanaf zondagnamiddag is alle materiaal (folder, plannetje, wedstrijdinfo, …) m.b.t. de fietstocht beschikbaar op www.kerkglabbeek.be/kapellekesfietstocht en in de bibliotheek van Glabbeek.

Ken je de facebookpagina www.facebook.com/KapellekesfietstochtGlabbeek al?

Vertrouwen
di 15 juni '21

Zondag 13 juni 2021, Elfde zondag door het jaar (jaar B)

Er zijn mensen die God vooral zoeken (en ook vinden) in de natuur.
Ik heb daar alle respect voor, iedere mens vindt God op een heel eigen, persoonlijke manier. Maar mijn weg is het niet.
Ik kan wel ongelooflijk genieten van de natuur. Ik kan heel nostalgisch en poëtisch worden van een zonsondergang aan zee, de late roep van een vogel, de zilveren schittering van de avondlijke nevel over een meer. Ik kan enorm ontroerd worden bij een film van National Geographic, en zelfs wenen bij het zien van de ontroostbare droefheid en wanhoop -je ziet dat werkelijk- van een olifantenmoeder van wie de baby gestorven is en die zich wanhopig moet verzetten tegen de oprukkende hyena’s die haar kindje willen verscheuren. En hoe die olifantenmoeder uiteindelijk de strijd verliest. . . en ik kan in heel die wreedaardige gang van zaken God onmogelijk herkennen.

Onaf
De natuur is niet alleen mooi. De natuur is ook ongelooflijk wreed.
De wereld is duidelijk “onaf”. En je neerleggen bij de wereld zoals hij is, is je neerleggen bij wreedaardigheid en tirannie. Is onverschillig blijven bij alles wat slecht en verkeerd is. Is zo goed als instemmen met alle onrecht, ook tussen mensen en volkeren.
De wereld is onaf. En als God werkelijk liefde is—wat wij geloven—dan wil Hij dat wij medescheppers worden, dat wij ingrijpen en die wereld mooier maken. Dat wij ingrijpen in de natuur. En dat wij op de eerste plaats de verhoudingen tussen de mensen lieflijker en vredevoller maken.
Maar als wij spreken over ingrijpen in de natuur, over de wereld veranderen, dan moeten wij er ons van bewust zijn dat we hier heel omzichtig moeten tewerk gaan. Omdat wij als mensen, in tegenstelling tot de rest van de natuur, wél over een moreel besef beschikken. En dat geeft ons een enorme verantwoordelijkheid.

Beheerders
Veel te laat hebben wij ingezien dat wij in harmonie moeten leven met de natuur, waar we zelf een deel van zijn. En dat wij als goede beheerders met de aarde moeten omgaan. Dat wij respectvol gebruik moeten maken van de hulpmiddelen die de natuur ons aanreikt. Maar dan als goede beheerders, niet als uitbuiters.
Veel te lang immers hebben wij, wild en onbezonnen, de aarde uitgebuit, de lucht verpest, de zeeën bezoedeld.
Eigenlijk kunnen wij als mensen niet genoeg beschaamd zijn voor wat wij onze aarde (voorlopig alleen nog onze aarde!) hebben aangedaan.
En dat omwille van onze tomeloze hebzucht.

Wijsheid
Maar anderzijds is het ook zo dat wij niet terug in het andere uiterste moeten vervallen.
Het joods-christelijk denken heeft indertijd een einde gemaakt aan de vergoddelijking van de natuur. Misschien wel de eerste en belangrijkste vorm van secularisatie die ooit heeft plaatsgevonden.
En dat blijft een goeie zaak. Die “ont-goddelijking” van de natuur maakte bijvoorbeeld het wetenschappelijk onderzoek mogelijk. En wie zal ontkennen dat het voorkomen van overstromingen door het aanleggen van dammen en dijken, het droogleggen van moerassen, maar ook het bestrijden van infecties, kwaadaardige bacteriën en virussen, en de geneeskunde in het algemeen een goeie zaak zijn? Ook al betekenen ze een zeer duidelijk ingrijpen in de natuur.
Het is m.a.w. belangrijk dat wij in onze omgang met de natuur, altijd met veel wijsheid tewerk gaan.

Groeikracht
En er is nog iets. . .
Naast de enorme hulpmiddelen die de natuur ons biedt en de onbeschrijfelijke schoonheid waar wij voortdurend mogen van genieten, is er nog een derde zaak die ons mateloos kan verbazen en tot sprakeloze bewondering brengen.
En dat is de ongelooflijke groeikracht die zich in heel de Schepping openbaart.
De kleinste zaadjes brengen immense bossen voort, één enkel paar dieren onoverzienbare kudden en enkele eitjes van vissen krioelend leven in het water. En dan het palet van kleuren en geuren: onbeperkt, bedwelmend, mateloos schoon.
Maar bovenal die immense groeikracht, overal aanwezig, in alles kiemend, alles stuwend, onstuitbaar doorbrekend, alles vernieuwend.
En juist die groeikracht in de natuur gebruikt Jezus in de parabel van het zaad om ze toe te passen op de komst van het Rijk: ook dat is onstuitbaar.
Ik vind dat persoonlijk een van de meest kostbare parabels en toezeggingen die Jezus ons geeft.
En ook een van de meest troostvolle.

Vertrouw
Speciaal in deze tijd waarin wij ontmoedigd dreigen te geraken bij het verdampen van het geloof bij zovele mensen en de schijnbare ondergang van de Kerk in onze streken. Je zou voor minder de moed opgeven.
Maar dan staat daar Jezus, met zijn altijd herhaalde aansporing: “Wees niet bang!”
Wij moeten alleen maar zaaien. De groeikracht komt van Hem. Wij moeten alleen maar zaaien, niet de jonge plantjes uit de grond naar omhoog willen trekken.
Alleen maar zaaien en vertrouwen. Zijn Woord is sterk genoeg.
De groeikracht zit al in het zaad.
Zij komt van Hem. Wees niet bang. Vertrouw.
Het gezaaide doet zijn werk, hoe dan ook.
Denk aan de woorden van Henriette Roland Holst.
Ik zal de halmen niet meer zien.
Noch binden ooit de volle schoven.
Maar doe mij in de oogst geloven.
Waarvoor ik dien.

Pagina's