Nieuws uit de parochie

De adembenemende ambitie van de christen
ma 09 augustus '21

Zondag 8 augustus 2021, Negentiende zondag door het jaar (jaar B)

Een tijdje geleden kwamen wij samen met de ouders van de eerstecommunicanten in een parochie waar de papa’s en mama’s zelf catechese geven aan de kinderen.
En op die bijeenkomst kwam er toch enige ongerustheid, een zeker misnoegen zelfs naar boven omdat de personen en instellingen die in Vlaanderen geacht worden het geloof door te geven, in school en catechese, in vorming, artikels en publicaties en zelfs in preken in de kerk, niet het geloof maar een moraal, een ethische houding doorgeven.
En laat dat nu net ook mijn persoonlijke dada zijn, mijn persoonlijke frustratie.
Het christelijk geloof is toch echt wel meer dan alleen maar “niet pesten op school” en “mama helpen bij de afwas”.
Je zou er kunnen om lachen maar die situatie heeft enkele heel nare gevolgen. Om te beginnen al het feit dat de meeste van onze jongeren bijna niets meer afweten van het geloof. Hedendaagse jongeren zijn niet (meer) tégen het geloof, maar ze kennen het gewoon niet meer.
Soms hebben ze van in de kleuterklas tot aan hun doctoraat alleen maar katholiek onderwijs gevolgd maar, volgens een onderzoek in Groot-Brittannië, weet 78% van hen niet dat Pasen verwijst naar de verrijzenis van Christus.

Koude prak
Veel beter gekend zijn ondertussen de vooroordelen tegen het christelijk geloof.
Vooroordelen die door de media liefdevol gekoesterd en in stand gehouden worden. Zoals daar is, bijvoorbeeld, de vermeende tegenstelling tussen geloof en wetenschap. Een erg belegen opvatting waar in onze tijd nog maar weinig echte wetenschappers een cent voor geven.
Maar toch vertelde een jongen die voor ingenieur studeert mij enkele weken geleden het volgende. Een paar medestudenten hadden begrepen dat hij gelovig is en ze riepen, oprecht verbaasd: “Maar allez, hoe kan dat nu. Als je voor ingenieur gaat dan kies je toch voor de wetenschap en toch niet voor die Adam en Eva. . . “
Alsof christenen d’ office creationisten zijn. Merkwaardig toch. Zelf heb ik over Adam en Eva alleen maar gehoord zoals ik gehoord heb over Noach en Samson en over Sneeuwwitje.
Want, hoewel ik al 72 ben, heb ik over die materie in de lessen biologie alleen maar horen spreken van Charles Darwin en Teilhard de Chardin.
Hoe hardnekkig kunnen die vooroordelen toch zijn. Oké, er was natuurlijk de eerste geschokte reactie op Charles Darwin en er zijn nu nog altijd de creationisten in Amerika. En wat dan nog?
Creationisten zijn binnen het christendom een wat exotisch curiosum, meer niet.
Hén voorstellen als dé christenen is gewoon intellectueel oneerlijk. Dat doet denken aan het meest rabiaat-kapitalistische land ter wereld, dat wordt geregeerd door mensen die zich communist noemen. Daar kunnen Karl Marx en zijn geestgenoten toch ook niet aan doen. . .

Raar
Anderzijds, en dat lijkt helemaal tegenstrijdig met wat ik eerder zei, is de moraal van het christendom juist wél gekend in onze samenleving. Maar men is zich daar weinig van bewust.
Professor Apostel, de grote (ongelovige) humanist uit mijn jeugd, die zei daarover: “Eigenlijk is onze beschaving zo totaal doordrongen en gekneed door het christendom dat wij als vrijzinnigen bijna niet meer oorspronkelijk kunnen denken.”
En inderdaad, wat moraal betreft zal je een westerse atheïst dingen horen verdedigen die eerder op een bisschopsconferentie thuishoren dan op een partijcongres in China.
Over de waarde van het individu bijvoorbeeld.
Een kwalijk gevolg daarvan is dan weer dat christenen en atheïsten de neiging gaan vertonen om zich te profileren via de tegenstelling, eerder behoudend en verregaand verruimend, in kwesties waar ze het ten gronde over eens zijn.

Jezus
Het grote misverstand blijft echter dat we het christendom verpieterd hebben tot een stel morele regels. En dat dat ook het beeld is dat mensen ervan gekregen hebben.
Vandaag zegt Jezus ons in het evangelie precies waar het op staat. En Hij doet dat door te herinneren aan het manna dat de joden aten in de woestijn. Brood dat hen tijdelijk uit de nood hielp. Terwijl ze achteraf, zoals elk leven wezen, toch nog doodgingen.
Ik daarentegen, zegt Jezus, ben het brood dat leven geeft. Wie mij eet, d.w.z. wie mij in zich opneemt, wie mij volgt, zal eeuwig leven.
Dáár vooral gaat het om in het christendom. Die oneindige ambitie.
Het christendom gaat inderdaad ook over moraal. Het gaat inderdaad over het scheppen van liefdevolle relaties tussen mensen én over het naderbij brengen van het Rijk Gods op aarde: een vredevolle, rechtvaardige samenleving. Maar het gaat nog veel verder.

Weergaloze ambitie
Er is ook, niet minder dan het verlangen naar eeuwig leven. Het verlangen om opgenomen te worden in het leven van God zelf. Het is een onbeschrijflijk, stoutmoedig, duizelingwekkend streven dat met niets anders kan vergeleken worden. En toch staat het voor iedereen open en is het de kern van ons geloof: mij zo door de God van liefde laten kneden dat ik uiteindelijk een deel wordt van Gods eigen eeuwig leven. In die zin kan het paternostergebed van een eenvoudig oud dametje getuigen van een ambitie die weidser en gedurfder is dan die van Elon Musk, Jeff Bezos en Richard Branson.
Want die willen alleen maar ontzettend rijk en beroemd worden.
Terwijl dat vrouwtje gaat voor. . . eeuwig leven. Adembenemend.
Maar Jezus zegt haar dat het kan.

Onze woelige, veelkleurige, heerlijke wereld
zo 08 augustus '21

Zondag 1 augustus 2021, Achttiende zondag door het jaar (jaar B)

Een tijdje geleden hadden we het erover dat christenen hoegenaamd geen moeite hebben met welstand, met eten en drinken, met genieten van de “goede dingen des levens”.
Omdat je op enkele minuten niet alles kan zeggen, ook niet als dat belangrijk is, wil ik er vandaag aan toevoegen dat die stelling juist is, maar onvolledig.

Ascetisch
Er zijn immers binnen het christendom ook strekkingen geweest die iets helemaal anders voorstonden. Vooral onder invloed van het Griekse denken dat in Jezus’ tijd de toon aangaf.
Die Grieken waren in de praktijk absoluut niet vies van een potje vrijen, maar in hun filosofie zagen ze het lichaam toch liever als een blok aan hun geestelijk been. Of, zoals zij het uitdrukten: het lichaam was de kerker van de ziel.
En ze kwamen daarmee heel dicht in de buurt van een boeddhisme dat alleen heil verwacht van het laten afsterven van een aantal menselijke verlangens.
Die richting heeft binnen het christendom ook altijd bestaan. (Al werd ze vaak even enthousiast bespot en bestreden door andere christenen). Dat ging van de zogenaamde pilaarheiligen, die in het begin van onze tijdrekening in de Egyptische woestijn op een hoge paal gingen zitten, net zolang tot ze er dood van afvielen. Tot en met de pastoor van Ars, de patroon van de parochiepriesters, die het zichzelf bijna niet kon vergeven als hij in een zwak moment een beschimmelde aardappel tot zich nam.

Diversiteit
En dat had je zo op alle terreinen. Terwijl de abdijen haarden van cultuur waren, waar de kennis van de teloorgegane antieke wereld werd bewaard en doorgegeven en waar de beginnende wetenschap aarzelende stapjes zette naar een nieuwe tijd, waren er ook monniken die dat allemaal maar duivelswerk vonden. En toen de katholieken tijdens de renaissance er een meer levenslustige houding gingen op aannemen, werden ze op strenge toon teruggefloten door het opkomend protestantisme en schoot de hele Kerk terug in een puriteinse kramp.
Eigenlijk is het christendom, dat zo hoog opgeeft van eenheid en samenhorigheid, altijd één groot lappendeken geweest van elkaar tegensprekende en bestrijdende strekkingen.

Boeiend
Goddank. Want juist dat heeft onze cultuur zo boeiend gemaakt. En het heeft de weg naar ons vooruitgangsgeloof geëffend. De enige vaste spil was de persoon van Christus.
En Hij heeft geen wetten voorgeschreven, geen riten vastgelegd, geen geboden of regels opgelegd. Alleen zijn persoon en het enige gebod: het gebod van de liefde. En daarrond kon alles bewegen en draaien.
En er heeft nogal wat gedraaid, en bewogen binnen het christendom.
In vele andere culturen was onveranderlijkheid de regel. In vele beschavingen veranderde er gedurende een tijdspanne van 1000 jaar zo goed als niets.
Alles lag vast, niets bewoog echt.
Niet zo in Europa, waar de Kerk al zeer vroeg overal universiteiten oprichtte.
En die universiteiten werden de bakermat van onderzoek en discussie, van felle debatten en van hartstochtelijk zoeken naar de waarheid.
Dat laatste had uiteraard ook zijn mindere kanten.
Ketters, die gezien werden als een gevaar voor de maatschappij, werden in de regel opgejaagd en uitgeschakeld. Als men hen kon vatten tenminste, want meestal hadden ze onmiddellijk veel aanhangers die in de tegenaanval gingen.
De geest was nu eenmaal uit de fles. En in het christelijk Europa verloren zelfs koningen hun hoofd. Niet door toedoen van roofzuchtige andere koningen zoals elders.
Maar door toedoen van hun eigen mensen, hun eigen parlementen.
Uiteindelijk werd zelfs de Bijbel aan kritisch onderzoek onderworpen en krijgt de Kerk, tot op vandaag, heel vaak de schuld van zowat alles wat er misloopt in de wereld.

Christelijke humus
En toch is het heerlijk om in die wereld te wonen. En is die wereld in niet geringe mate te danken aan diezelfde Kerk.
Of beter nog, aan het christelijk geloof en vooral aan Jezus zelf.
Heel de leer van Jezus ademt immers vrijheid, bevrijding en verlossing.
Vergeving ook, opnieuw kunnen beginnen, niet vastgeprikt worden op je verleden, je afkomst, je ideeën. En dat zet zich uiteindelijk door.
En natuurlijk heeft de Kerk, zoals elk normaal gevestigd instituut dat doet, geprobeerd om die geest onder controle te houden, om “wilde fantasieën” in het gareel te brengen, om Jezus zelf aan de leiband te houden. Maar dat lukte niet echt. Dat kon ook niet. Het is echt niet toevallig dat de grote bevrijdingsbewegingen en revoluties, dat Verlichting, socialisme en liberalisme het licht zagen in de christelijke wereld en niet bij de Inca’s of de Maya’s, niet in Afrika of in China of Japan.
En ook al gingen die bewegingen nogal eens in tegen het gevestigde geloof, ze zijn ondenkbaar buiten de christelijke humus. Laten wij daarom onze veelkleurige wereld van harte omarmen. Misschien heeft Jezus die wereld grotendeels zo gewild en niet anders.
En in ieder geval wil Hij van ons vrije mensen maken. Vrij om te zeggen wat we denken. Vrij ook om te durven luisteren naar wat anderen ons kunnen leren.

OVERLIJDEN WILLY CARTUYVELS – ZUURBEMDE
za 07 augustus '21

zonsondergang (Aangepast)

Op 7 augustus ’21 overleed Willy Cartuyvels op 79-jarige leeftijd. We nemen donderdag 12 augustus ’21 in beperkte kring (omwille van de maatregelen m.b.t. de corona-epidemie) gelovig afscheid van hem in de Sint-Catharinakerk van Zuurbemde.
We betuigen onze christelijke deelneming aan zijn familie en wensen hen veel sterkte.

Mogen we vragen om uw gebed voor Willy?

De rouwbrief kan u vinden op https://hansenbvba.be/overlijdens/7-augustus-2021-willy-cartuyvels/?comments

OMHALING KERK KAPELLEN T.V.V. MEEST KWETSBARE SLACHTOFFERS WATERSNOOD
do 05 augustus '21

De ongeziene overstromingen van juli hebben voor een enorme ravage gezorgd in Verviers, Pepinster, Luik, … . Het water is ondertussen verdwenen, maar de ellende is dat allerminst. Deze ramp dreigt vooral een bittere nasmaak te krijgen voor de meest kwetsbaren in deze regio. Het zijn ook net zij die vaak niet of onvoldoende verzekerd zijn. De watersnood zal erkend worden als ramp, waardoor de overheid de schade deels zal vergoeden, maar mensen zonder verzekering hebben het ook daar moeilijker om een dossier in te dienen.

Collecte zondagsviering 8 augustus
Voor deze mensen zullen we tijdens de eucharistieviering van zondag 8 augustus ’21 om 9.30 uur in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen een collecte houden. Het bedrag wordt integraal overgemaakt aan Caritas Vlaanderen. Deze organisatie biedt hulp aan kwetsbare personen en gezinnen die nu omwille van de overstromingen in uitzonderlijke nood verkeren, opdat ook zij hun leven zouden kunnen heropnemen.

Mensen die niet aanwezig zijn in de viering kunnen hun bijdrage overschrijven op BE72 9791 4974 9716, Pastorale Zone Glabbeek, Dries 9, 3380 Glabbeek met als mededeling “steun watersnood”.

Caritas
Caritas Vlaanderen vormt een samenwerkingsverband van de Vlaamse bisdommen en maakt deel uit van het wereldwijde Caritasnetwerk. Caritas Vlaanderen wil Gods Blijde Boodschap van naastenliefde uitdrukken. Ze laat zich daarbij inspireren en leiden door de evangelische waarden van mededogen, rechtvaardigheid, solidariteit, eerbied voor de schepping en de voorkeuroptie voor de armen.

PROCESSIE HEINKENSBERG WEVER GAAT NIET DOOR OP 15/08
ma 02 augustus '21

Openluchtviering om 10 uur blijft behouden

Na veel vergaderen en met pijn in het hart moeten we vaststellen dat het met de huidige coronamaatregelen heel moeilijk blijkt om de processie te organiseren. De kleren, het aantal mensen in de zaal en ook de afstand is een onmogelijke opdracht.
Daarom zal de processie een jaartje overslaan.
Wij hopen op betere tijden en willen volgend jaar terug de draad opnemen met de grote stoet van 450 jaar.

De openluchtviering aan de kapel om 10 uur zal wél doorgaan..

Iedereen van harte welkom.

Het echte wonder
do 29 juli '21

Zondag 25 juli 2021, Zeventiende zondag door het jaar (jaar B)

Het evangelieverhaal over de Broodvermenigvuldiging is één van de meest tot de verbeelding sprekende verslagen van het hele Nieuwe Testament.
Ongetwijfeld omdat het over een gebeuren gaat dat uitgesproken magisch aandoet. Het lijkt een soort toveren dat Jezus hier doet: van 5 broden en
2 vissen geeft Hij 5000 mensen te eten. De voorraad wordt uitgedeeld, maar de vis raakt niet op en de korf met het brood raakt niet leeg. En zoiets intrigeert ons in hoge mate.
Al van in de oertijd kijken mensen gefascineerd naar goocheltrucs en worden ze (maar wat graag) bij de neus genomen door handige jongens die met toverkunsten hun publiek verbazen.

Spel
Maar toveren bestaat in werkelijkheid alleen in onze verbeelding. En een goocheltruc is inderdaad ook niet meer dan een truc.
Soms, maar niet altijd, wordt het aangewend voor geldelijk gewin.
Reclame, bijvoorbeeld, zit in die sfeer. Bovendien belooft reclame alleen maar wonderbaarlijke ervaringen, maar je ziet daar meestal weinig van als je erop ingaat.
Meestal echter is goochelen en toveren louter onschuldig spel en ontspanning.
Maar altijd wordt daarbij de focus helemaal gelegd op diegene die de act opvoert. Alle aandacht, bewondering, respect en sympathie gaan naar diegene die het wonder verricht.
De mensen die het publiek uitmaken kennen dan wel de sensatie van de verwondering. Maar je kan moeilijk beweren dat iemand van hen er ook echt beter van wordt. Diegene die voor het wonder zorgt wel.

Politici
Ik moet nu denken aan een aantal politici uit mijn jeugd. Politici zijn ook een soort tovenaars. Zeker al in het beloven van een heerlijke toekomst en van wonderbaarlijke verwezenlijkingen. Vaak traden ze (vroeger meer dan nu) ook op als sponsors. En werkten ze zichzelf in de belangstelling met het bekostigen van recepties en koffietafels, soms zelf van heuse pensenkermissen. (Iemand uit het Brusselse is op die manier zelfs ooit eerste minister geworden).
Nu heeft volgens mij iedereen het recht om een eigen kleur te geven aan het begrijpen van een evangelietekst. Maar je kan Jezus onmogelijk in de rij van dat soort mensen zetten. Als iemand die iets opzienbarends doet om de aandacht helemaal naar zich toe te trekken en daar persoonlijk voordeel uit te halen.
Er staat zelfs in de tekst dat Jezus wegvlucht als Hij begrijpt dat de mensen hem misschien wel tot koning willen uitroepen omdat ze iemand die voor gratis eten zorgt wel zien zitten.
Als Jezus een wonder doet is dat altijd om mensen recht te trekken en te bevrijden. En om ons ertoe aan te zetten hetzelfde te doen.

Probleem
En precies daarom denk ik dat we hier moeten afstappen van de letterlijke interpretatie van de tekst. Ik zal wel de laatste zijn om bij elk evangelieverhaal onmiddellijk op zoek te gaan naar de “symboliek” en elke letterlijke aanname op voorhand af te wijzen.
Maar in dit geval ben ik er zeker van dat dit aangewezen is.
Omdat wat Jezus doet oneindig veel wonderbaarlijker is dan het “toveren” van eten voor 5000 mensen uit een mandje met enkele broden en vissen.
Laat ons even terugkeren naar het verhaal. Op een bepaald ogenblik heeft een grote menigte van duizenden mensen zich rond Jezus verzameld om naar zijn woorden te luisteren. Dat luisteren was in die tijd—zonder micro’s—niet echt een probleem. Tussen de menigte stonden talrijke medewerkers, die de woorden letterlijk doorgeven tot in de achterste gelederen. Er is echter een ander probleem: ze bevinden zich op een eenzame plaats en er is geen catering voorzien. En ook geen sponsor die bij wijze van reclamestunt ervoor zorgt dat al die mensen in geen tijd een lunchpakketje toegestopt krijgen. Wat natuurlijk ook een formidabel wonder zou zijn.

Mirakel
Wat Jezus doet is echter veel spectaculairder dan dat.
En het mirakel, want dat is het, begint bij een jongen die een paar broodjes en visjes bij zich heeft, en die zijn voorraadje afgeeft om het te delen met anderen.
Het vervolg laat zich raden.
De unieke persoonlijkheid van Jezus en zijn van liefde vervulde hart dat doorklinkt in al zijn woorden, brengen uiteindelijk alle aanwezigen ertoe om alles wat ze bijhebben en aanvankelijk angstvallig voor zichzelf wilden houden, te delen met allen.
En dan blijkt dat er probleemloos genoeg is voor iedereen.
En dat zou ook vandaag zo kunnen gaan.
Er is genoeg rijkdom op onze aarde. En toch leven zoveel miljoenen mensen in armoede en sterven ontelbaar velen van honger.
Officieel vinden wij dat verschrikkelijk en spreken wij afkeurend over de superrijken. Maar anderzijds -kijk naar pers en televisie- fascineren die rijken ons, willen we alles over hen weten.
Heimelijk bewonderen wij hen, spiegelen wij ons aan hen.
Er is iets mis met onze wereld.
Wij missen Jezus.

Nood aan rust
do 29 juli '21

Zondag 18 juli 2021, Zestiende zondag door het jaar (jaar B)

Vorige week zagen we dat wij bij de broodnodige evangelisatie-inspanningen vooral beroep zullen moeten doen op het potentieel aan geloof in onze eigen gemeenschap.
Dat we niet te vlug en zeker niet uitsluitend alles moeten verwachten van knappe sprekers en geleerde uiteenzettingen. Maar dat wij op de eerste plaats onze verwachtingen moeten richten op mensen in onze onmiddellijke omgeving, gelovigen uit onze eigen gemeenschap. Ouders, leerkrachten, catechisten, overtuigde jongeren en wijze ouderen.

Gefascineerd
Geloven is hier belangrijker dan boekenwijsheid.
Want alleen mensen die zelf geloven, kunnen het geloof doorgeven.
Natuurlijk is ook kennis van het geloof belangrijk.
Je kan niet zomaar, onder de vlag van het christendom, je eigen privé-geloofjes doorgeven. Wie met geloofsoverdracht bezig is, dient ook open te staan voor vorming en het opdoen van nieuwe inzichten.
Maar de allereerste voorwaarde is dat je zelf gefascineerd bent door het geloof.
Dat je zelf zoekt naar verdieping. Dat het geloof ook voor jezelf een “ queeste” is, een zoeken om God steeds meer op het spoor te komen. Om steeds dichter bij Hem te komen. Om steeds beter te begrijpen wat Hij van je wil.
En dat je ook probeert in je eigen leven, met vallen en opstaan, daaraan te voldoen.
Je moet er dus echt mee bezig zijn. En niet alleen 1 keer per week, tijdens de Mis. Het geloof moet iets zijn dat je echt boeit. Iets dat je niet gerust laat.

Rust nemen
En dat is in deze hectische tijd niet simpel. Hectisch inderdaad. Want zelfs in de onzalige coronaperiode kenden wij weinig rust.
We waren dan misschien wel meer eenzaam maar we hadden daarom nog geen rust.
En het feit dat werk en vergaderingen nu doorgingen via de computer was geen garantie voor rust en geestelijk welbehagen.
Omdat wij, ook tijdens de coronatijd, via tv, Facebook en wat weet ik allemaal nog altijd op 1 dag meer beelden en meningen te verwerken kregen dan een middeleeuwer tijdens zijn ganse leven.
Vandaag brengt het evangelie ons een heel gewoon, bijna huiselijk tafereel.
De leerlingen komen terug van een zending en Jezus toont zijn waardering voor hun inzet door hen uit te nodigen wat rust te nemen.
Op het eerste gezicht toont Hij zich hier een erg hedendaags aandoende werkgever.
Een baas die doorheeft dat de mensen die je in dienst hebt veel beter presteren als je hen menselijk behandelt.
En het zal best wel zo zijn dat Jezus zijn apostelen regelmatig wat “vakantie” gunde: uitrusten, wat uitgebreider eten dan gewoonlijk, waarschijnlijk ook wat meer contact met hun familie enz.

Genieten
Maar er is ook nog wat anders. Iets dat ik eerst niet wist maar wat ik nu gelezen heb: als Jezus zijn mensen uitnodigt om wat rust te nemen dan gebruikt Hij daarvoor hetzelfde woord dat gebruikt wordt om de Sabbat aan te duiden.
Het gaat dus inderdaad over “uitrusten” (je mocht op Sabbat maar heel weinig doen).
Maar dat uitrusten stond helemaal in het teken van werken aan je relatie met God.
Als Jezus het heeft over rust nemen dan bedoelt Hij dus nog wat anders dan lekker lang uitslapen en uitgebreid eten en drinken en onszelf verwennen. Dan heeft Hij het duidelijk niet alleen over het genieten van wat wij tegenwoordig aanduiden met het nemen van quality time voor onszelf.
Dan bedoelt Hij ook nog iets helemaal anders.
Ik moet nu ineens denken aan mijn hebbelijkheid, al van in mijn jeugd, om mezelf te verwennen met zoetigheid. Alles wat te maken heeft met suiker: taart, wafels en vooral chocolade. En als ik er mij aan begeef, mag het ook altijd “ietsje meer zijn”. Suiker is een genotsmiddel.

Drugs
Er is niks mis met genot en ook niet met genotsmiddelen. Wij zijn geen boeddhisten. Wij geloven dat je de Schepper eert met te genieten van de goeie dingen des levens.
Maar wanneer dat genieten iets dwangmatigs wordt is het middel een drug geworden.
En van drugs is geweten dat ze geen geluk schenken, alleen maar waan en schijn.
Dat ze je dus juist beletten om echt gelukkig te zijn.
Pas toen ik, vooral omwille van overgewicht, radicaal mijn suikerverbruik terugdrong, merkte ik, totaal onverwacht, dat ik veel minder last had van donkere gedachten, opvliegendheid, kwaadheid. M.a.w. je neemt genotsmiddelen om je goed te voelen, omwille van het kortstondig gevoel van welbehagen.

Duurzaam
Maar in feite beletten ze je juist om echt en duurzaam gelukkig te zijn.
Wat Jezus ons zegt is, rust wat uit, stap al eens af van de mallemolen van rusteloos consumeren en jezelf verwennen.
En kom tot rust in de tuin waar je wandelt naast God. En waar je leert dat de zin van je leven en echt en diep geluk te vinden zijn, niet in het alles naar je toehalen maar juist in het je geven aan anderen.

DRUKKE DOOPWEKEN IN HET VERSCHIET IN GLABBEEKSE KERKEN
ma 26 juli '21

De voorbije weken werden Odin, Alfred, Lucie, Felix, Viktor en Ellie gedoopt in onze kerken. Op dit moment staan er de komende weken nog twaalf andere doopplechtigheden gepland in onze kerken. Heerlijk jong leven!

Als ouders hun kindje laten dopen, vertrouwen ze het toe aan Gods liefde en bescherming. Ze beloven hun dochter of zoon Jezus te leren kennen en haar of hem een christelijke opvoeding te geven. Door het doopsel wordt hun kind opgenomen in een grote, wereldwijde gemeenschap van gelovigen. Het doopsel is de eerste stap die van een mens een christen maakt en die ons binnenleidt in het christelijk geloof.

Wil je meer weten over dopen? Kijk dan gerust eens op www.gezinspastoraal.be/page/doopsel

Willen jullie je kind laten dopen in één van onze Glabbeekse kerken, neem dan contact met Gert Janssens, 0474 / 72 14 82 (tel. en Whatsapp) of via gert.janssens@kerkglabbeek.be

VOORBEREIDINGEN VORMSEL 2022 GESTART
zo 25 juli '21

Het catechesejaar 2021-2022 gaat in oktober van start, maar nu reeds wordt er gewerkt aan de voorbereiding ervan. We voorzien enkele nieuwe accenten. Er werden ook nog heel wat afspraken gemaakt voor het Vormsel 2021.
Onlangs trokken pastoor Luc en de catechisten (begeleiders) Erika, Ingrid, Sarah en Gert voor een werkvergadering naar de inspirerende omgeving van de Abdij van Tongerlo. Ook jongerenpastor Toni was erbij. Er werd een ganse namiddag vlijtig gewerkt om af te sluiten met een lekkere maaltijd.

Noteer alvast volgende data:
– infomoment op dinsdagavond 21 september ’21 in zaal Glazuur (uitnodiging volgt later);
– Heilig Vormsel (voor de kinderen geboren in 2010) op zaterdag 30 april 2022.

Interesse om komend jaar mee te werken aan de begeleiding van 11/12-jarigen? Geef een seintje op 0474 / 72 14 82 of gert.janssens@kerkglabbeek.be

WERELDDAG GROOTOUDERS EN SENIOREN
zo 25 juli '21

Vandaag, zondag 25 juli ’21, viert de Kerk de Werelddag voor grootouders en senioren.

Pagina's