Nieuws uit de parochie

LOURDESBEDEVAART UITGESTELD
ma 10 augustus '20

Wegens de coronapandemie werd de bedevaart naar Lourdes van juli 2020 vanuit de Pastorale Zones Glabbeek en Lubbeek uitgesteld naar volgend jaar. De meer dan twintig deelnemers werden ondertussen verwittigd en hun voorschot werd terugbetaald.

Een nabije God
ma 10 augustus '20

Zondag 9 augustus 2020, Negentiende zondag door het jaar (jaar A)

Zit u ook met dat gevoel dat de God uit het Oude Testament een eerder angstaanjagende God is, die de legers van Israël vergezelt, soms zelfs voor hen uitgaat om dood en verderf te zaaien onder hun vijanden?
Een theatrale God ook, die imponeert met donder en bliksem, en die toch wel heel erg verschilt van de voorstelling die wij dankzij Jezus van God gekregen hebben.

Zachte bries
Maar eigenlijk is dat verschil vaak alleen maar schijn. Het lijkt in het Oude Testament alleen maar om een andere God te gaan omdat die teksten je vaak op het verkeerde been zetten. Bij een zorgvuldige lezing blijkt dat de joden wel denken en hopen dat God met hen mee ten strijde trekt, maar vaak lijden ze dan toch maar een smadelijke nederlaag.
En wat betreft de bombastische verschijnselen die in het Oude Testament met elke godsopenbaring gepaard lijken te gaan en die elke Hollywoodregisseur doen watertanden, die blijken alleen maar een soort stijlfiguur te zijn, die de openbaring moet aankondigen.
De openbaring zélf, het spreken van God, gaat met heel wat minder lawaai en gedruis gepaard. Dat spreken van God is een heel intiem gebeuren. Het vindt plaats in je hart. En gaat helemaal niet vergezeld van storm of “tekenen aan zon en maan”, maar het lijkt eerder op het “suizen van een zachte bries”, zoals de eerste lezing de ontmoeting van Elia op de Horeb beschrijft.
Anderzijds, dat spreken van God mag dan al zacht en niet-opdringerig zijn, het is altijd wel bijzonder helder, niet voor misverstanden vatbaar.

Orakels
Heel anders dus dan de vroegere orakels. In de oudheid gingen invloedrijke mensen als ze een belangrijke beslissing moesten nemen altijd te rade bij een of ander orakel. Zo’n orakel, dat was nog eens wat. Het bevond zich op heilige plaatsen, waar de godheid sprak door middel van een meestal zwaar gedrogeerde priesteres. Gedrogeerd inderdaad, maar altijd bleek ze toch nog net genoeg bij haar zinnen om heel geraffineerde en heel dubbelzinnige uitspraken te doen.
Koning Cresus bijvoorbeeld, die een oorlog wilde beginnen tegen het geweldige Perzische rijk, kreeg van het orakel te horen: “Een machtig rijk zal ten onder gaan”. Content en helemaal gerustgesteld begon Cresus dus aan de verovering van Perzië. Maar al vlug bleek dat het zijn eigen rijk was dat compleet ten onder ging.
Het orakel had dus altijd gelijk en je kon er dan ook eigenlijk niets mee aanvangen.

Eenduidig
Als God echt tot je spreekt, dan is dat nooit dubbelzinnig, maar kristalhelder.
En hoewel het spreken van God is als “het suizen van een zachte bries”, kan je het nooit “weg-interpreteren”, je kan er nooit alle kanten mee uit.
Natuurlijk zal iemand die niet gelooft alles wat wij hier behandelen terugbrengen tot inbeelding en ervan uitgaan dat heel dat “spreken van God” in werkelijkheid vanonder je eigen hersenpan vandaan komt.
Maar een gelovige weet intuïtief dat dit “van verder” komt: het is glashelder, strijkt vaak tegen de haren in en hoewel je het kan negeren, staat het er als in de rots gebeiteld.

Hoop
Dat spreken van God en de inzichten die we daaruit meekrijgen kan ondertussen over van alles gaan. Vooral echter over ons eigen leven. God wil ons vormen. En ons helpen om ons leven zinvol uit te bouwen. Het heeft dus niks onbehoorlijks om God te vragen je daarbij te helpen. Je moet niet per se altijd iets vragen voor andere mensen. Je mag gerust ook wat voor jezelf vragen.
God wil echt iets betekenen in je persoonlijk leven. Bid. Ga altijd meer en meer intiem met Hem om. Leg je probleem voor Hem neer. Spreek erover.
Vraag om je te helpen. Spreek over je angsten, je mislukkingen en ook over wat je tóch al bereikt hebt. Over je obsessies en verslavingen én over wat je blij maakt.
En na een tijd zal je merken dat spreken met God en met Christus vooral luisteren is.
En God zal je, op de eerste plaats, rust geven. En hoop. Vooral hoop. Bij alles wat je overkomt.

Minnaar
Wij mogen met onze mislukkingen en onze kwetsuren bij Hem komen. De verrezen Heer toont altijd zijn eigen wonden. Hij is zelf geslagen, vernederd, verwond en gekruisigd geweest voor Hij verrees.
Hij is een lichtbaken van hoop. Hoop door alle pijn heen.
En omdat Hijzelf, zoals we dat zeggen bij de consecratie, zelf alles heeft doorgemaakt wat wij ooit kunnen doormaken, mag Hij ons ook troosten, mag Hij ons hoop geven.
Want onze God is geen Albeheerser die majestueus troont boven de planeten.
Hij is een nabije God, die met ons meeleeft, bij wie we zwak en kwetsbaar mogen zijn.
Die ons koestert als alles tegenzit en wij het niet meer zien zitten.
Die nieuwe deuren opent als alle andere deuren voor ons dichtgeslagen worden.
Die ons altijd weer toekomst biedt, het nooit met ons opgeeft.
Hij houdt van ons. God is een minnaar die zich door onze nukkigheden nooit uit het veld laat slaan. Die altijd terugkomt.
Soms zou je zelfs gaan denken: het is God die ons aanbidt. . .

JEUGDPASTOR TONI FIETST 240 KM. VOOR BOUW KERK
zo 09 augustus '20

In het dorp Nurobo in West-Timor zijn de parochianen in 2016 gestart met de bouw van de Sint-Arnold Janssenkerk. Omwille van financiële redenen ligt de bouw nu al even stil. Jeugdpastor Toni, actief in de Pastorale Regio Tienen, wil eind augustus een sponsorfietstocht van 240 km. ondernemen van Scherpenheuvel naar Steyl in Nederland ter ondersteuning van dit bouwproject. Steyl was de uitvalsbasis van de heilige Arnold Janssen.

Wil je de sympathieke Toni financieel steunen of wil je meefietsen, geef dan een seintje op toni21fr@gmail.com of op +32 479 24 16 51

JOURNALISTEN MET KENNIS VAN KERKELIJKE/GELOOFSZAKEN?
vr 07 augustus '20

“Je moet goed thuis zijn in de sportwereld om sportverslaggever te worden, maar men laat rustig een journaliste met nul inhoudelijke kennis een artikel schrijven over geloof. Hetzelfde geldt voor het economisch katern, de financiële bijlage of de wetenschapspagina. Het heeft geen zin een hockeykenner een interview te laten afnemen met een metafysicus. De verkeerde vragen worden gesteld en de relevantie van de antwoorden niet onderkend. Dat snapt iedereen. In de praktijk doet men dat ook niet. Maar men stuurt rustig een journaliste met nul inhoudelijke kennis van religieuze zaken op pad om een artikel over Kerk en geloof te schrijven. Het resultaat is meestal een weergave van de Kerk conform het beeld dat de journalist van de Kerk heeft. En zo groeit de onwetendheid en worden de vooroordelen in stand gehouden.
Nee, ik pleit niet voor kerkvriendelijke journalistiek. Journalisten moeten hun werk doen, dat wil zeggen kritisch zijn. (De Kerk zelf geeft daartoe aanleiding genoeg). Maar kennis van zaken is aanbevelenswaardig. En eens een keer uit een ander vaatje tappen dan gebruikelijk. Want dat is wel erg simplistisch en slaapverwekkend clichématig.”

Mgr. Rob Mutsaerts, hulpbisschop van ‘s-Hertogenbosch

Volledige tekst op https://www.kn.nl/verdieping/column/journalisten-tap-eens-uit-een-ander-vaatje

UW GEBED VOOR BEIROET GEVRAAGD
do 06 augustus '20

Dinsdag 4 augustus ’20 vond er een zware explosie plaats in Beiroet (Libanon). Daarbij vielen meer dan 100 doden en ziekenhuizen worden overstelpt met duizenden gewonden. De materiële schade in de stad is enorm.
Libanon leed tussen 1975 en 1990 onder een burgeroorlog en kreeg recent miljoenen Syrische vluchtelingen te verwerken. Daar kwam dit jaar de coronapandemie nog bovenop.
Mogen we u vragen om uw gebed? De inwoners hebben onze gebeden heel erg nodig!

Vader in de hemel,
God, we bidden U voor de inwoners van Beiroet,
een zware explosie in de haven bracht verwoesting en dood.
We voelen ons zo machteloos in dit verdriet,
daarom wenden wij ons tot U.
U bent de enige die sterker is dan al het leed.
Vader, wilt U omzien naar Uw land, Libanon.

We vragen U om kracht voor de hulpdiensten,
voor hulpverleners die hun leven wagen in het zoeken naar slachtoffers,
voor artsen en verpleegkundigen die de gewonden behandelen,
voor wie hun huizen volledig zijn verwoest,
voor iedereen die getroffen is door deze grote ramp.

Grote God, U ziet al dit leed.
Ontferm U over Beiroet.
U bent de enige die redding kunt bieden.

En we vertrouwen op U!
Amen.

Bij de mensen zijn
ma 03 augustus '20

Zondag 2 augustus 2020, Achttiende zondag door het jaar (jaar A)

Jezus is al een ganse dag, misschien zelfs al dagenlang met een grote groep mensen onderweg. Hij luistert naar hun problemen, bemoedigt hen, geneest hun kwalen en geeft hun onderricht. En de mensen hangen zodanig aan zijn lippen, dat zelfs bij het vallen van de avond van naar huis gaan geen sprake is.
En hoewel ze zonder twijfel honger beginnen te krijgen, maakt Jezus geen aanstalten om hen weg te sturen.
De apostelen echter, en dan op de eerste plaats waarschijnlijk Petrus, het heftige haantje, zijn daar veel realistischer in en willen zonder verder uitstel de evacuatie organiseren.
Maar Jezus houdt hen tegen. En dan komt het wonder van de broodvermenigvuldiging. Het is geen magische truc. En er is ook geen mecenas in het spel die sponsort en karrenvrachten brood laat aanrukken.
Er gebeurt een groter wonder, iets wat helemaal nog nooit gezien is.
Gevolg gevend aan de woorden van Jezus en vooral aan die formidabele blik van Hem, zoals ik mij dat graag voorstel, die donkere ogen, dat sterke gelaat waarvan de kracht alleen getemperd wordt door de liefde die eruit spreekt, beginnen duizenden mensen alles wat ze bij hebben met elkaar te delen.
Niet enkele goede zielen, maar allemaal halen ze zelfs het meest voorzichtig verborgen gehouden reserverantsoentje boven en delen het met hun buren.
En allen aten tot ze verzadigd waren, staat er.

Honger
En dat kan natuurlijk ook doorgetrokken worden naar onze tijd, en naar de hele wereld. Er zijn genoeg middelen voorhanden om ervoor te zorgen dat over heel de aarde niemand honger hoeft te lijden.
Maar waarom moeten er tot op vandaag dan ontelbare mensen, vooral ook kinderen, sterven aan ondervoeding?
Misschien kunnen wij daar persoonlijk niet zoveel aan verhelpen. Maar ook een druppel op een hete plaat is er één. En het zou in ieder geval getuigen van menselijkheid als wij daar minstens af en toe van wakker lagen.
Vandaag, 2 augustus, is het 20 jaar geleden dat men in het landingsstel van een Sabenatoestel uit Guinea de doodgevroren lichamen vond van twee Afrikaanse jongens. Ze hadden, in al hun naïviteit, een handgeschreven brief bij, gericht aan “de leiders van Europa” met daarin een smeekbede voor hulp aan de kinderen van Afrika.
Vandaag staan de mensen daar geen centimeter verder. De oogst in Oost-Afrika is verwoest en de honger staat opnieuw voor de deur.
Beroert ons dat nog als wij ons opmaken voor onze vakantie of jammeren omdat, wegens corona, een fuif of barbecue niet kan doorgaan?

“Moderniseren”
Het evangelie van vandaag leert ons nog iets anders.
Het feit namelijk dat Jezus mensen nooit wegstuurt; integendeel, Hij zoekt ze op.
Soms trekt Hij zich terug om alleen te zijn en te bidden maar altijd weer opnieuw zoekt Hij daarna de mensen terug op, wil Hij hun nabij zijn, iets voor hen betekenen, hen bemoedigen en bevestigen.
Hen, zo nodig, rechttrekken en genezen. Mensen nabij-zijn is een centraal begrip in het leven van een christen. Misschien moeten wij daar ook wat meer aan denken bij het organiseren van de pastoraal in onze parochies.
Zitten wij niet nog te veel gevangen in een mentaliteit uit de jaren 60 en 70, te veel bezig met het “moderniseren” van de Kerk?
Het organiseren van recepties en barbecues. Het vervangen van Missen door gebedsdiensten en van de vroegere alwetende pastoors en zich met alles moeiende onderpastoors, door even autoritaire leken.

Cyberkerk?
Eigenlijk heeft dat allemaal geen enkele toekomst zolang wij er blijven van uitgaan dat de mensen naar ons moeten komen en gelokt moeten worden door wat wij hun aanbieden “meer bij de tijd te brengen”.
Ik moet daar altijd aan denken als ik een priester zichzelf hoor prijzen omdat hij “zijn” Mis in deze coronatijd op het internet plaatst en op die manier “zijn mensen nabij blijft”. Dat is mooi. Maar als er niet méér is, vrees ik dat dat soort nabijheid dezelfde is als die die je krijgt van een goudvis in een bokaal op de kast.
De Kerk van de toekomst zal een Kerk zijn die de mensen nabij is door naar hen toe te gaan, daar waar ze werken en zich ontspannen.
Christenen zullen moeten prominent aanwezig zijn in de bedrijven en winkelcentra, in vakbonden en scholen, in ziekenhuizen en in zorgcentra, in asielcentra en jeugdverenigingen. Kortom overal waar mensen werken, genieten en afzien.
Dat vergt dan wel een serieuze reorganisatie van de Kerk.
Maar we zullen het aankunnen.
Het moet. Er is geen weg terug.

OPENLUCHTVIERING EN PROCESSIE WEVER EDITIE 2020 AFGELAST
wo 29 juli '20

In de kapel van de Heinkensberg van Wever bestaat reeds vier eeuwen lang een bijzondere verering van de maagd Maria. Elk jaar op 15 augustus, het feest van Onze-Lieve-Vrouw Ten Hemelopneming, vindt traditiegetrouw de eucharistieviering in openlucht plaats aan de kapel en in de namiddag gaat de kleurrijke processie uit. Er werd beslist om dit jaar deze openluchtviering en de processie NIET te laten plaatsvinden, omwille van het opnieuw stijgend aantal coronabesmettingen. De kapel zal, net als iedere dag, wél open zijn. Je kan er terecht voor persoonlijk gebed & bezinning en om een kaarsje te branden.

De inwoners van Wever wordt gevraagd om op zaterdag 15 augustus een Maria- of Jezusbeeld aan hun woning te plaatsen.
De eucharistieviering op deze kerkelijke hoogdag zal doorgaan in de Onze-Lieve-Vrouw Geboortekerk van Kapellen om 9.30 uur en -zoals bij elke viering- zal er uitgebreid rekening gehouden worden met de corona-maatregelen.

We kijken alvast uit naar de editie 2021 in veilige omstandigheden.
Ondertussen gaan onze gedachten uit naar allen die vechten tegen de gevolgen van het virus en naar de gezondheidswerkers die zich op een lovenswaardige manier inzetten voor het leven van hun medemensen.

OVERLIJDEN GEORGES CLEYNEN – BUNSB
di 28 juli '20

zonsondergang (Aangepast)

Op 23 juli ’20 overleed Georges Cleynen. We nemen op woensdag 29 juli  gelovig afscheid van hem in de Sint-Quirinuskerk van Bunsbeek. Gelieve rekening te houden met de maatregelen m.b.t. de corona-epidemie (mondmasker, social distance, …)
We betuigen onze christelijke deelneming aan zijn familie en wensen hen veel sterkte.
Mogen we vragen om uw gebed voor Georges?

De rouwbrief kan u vinden op https://begrafenissen-rummens.be/georges-cleynen/ .

Kies verstandig, kies voor goed-zijn
di 28 juli '20

Zondag 26 juli 2020, Zeventiende zondag door het jaar (jaar A)

De laatste weken hebben we het vaak gehad over gelukkig zijn, over het vinden van levensvervulling. Maar als ik mijn eigen teksten daarover nadien opnieuw lees, dan merk ik dat de verleiding altijd groot is om die zaken eerder negatief te benaderen, om vooral te benadrukken waar geluk en levensvervulling niet te vinden zijn.
En dat leidt natuurlijk regelrecht naar mijn persoonlijke dada en nog voor ik er erg in heb, sta ik hier van jetje te geven tegen de consumptiemaatschappij en de reclame, die ons voortdurend wegen en middelen aanprijzen die ons op geen enkele manier dichter bij het beoogde geluk brengen.
Vandaag echter nodigen Jezus’ parabels ons uit om de zaken op een meer opbouwende manier te benaderen. En om het nu eens onomwonden—niet met vage begrippen—maar concreet en onomwonden te hebben over wat ons nu wél gelukkig maakt en levensvervulling geeft.
Het is duidelijk dat wij dat gelukkig-zijn en die levensvervulling pas kunnen vinden als ons leven beantwoordt aan de bedoeling ervan en als het beantwoordt aan het diepste verlangen in ons.

Rijk Gods
Voor een christen vallen de bedoeling van ons leven en het diepste verlangen in ons helemaal samen. Omdat Diegene die ons gewild heeft en die wil dat wij een zinvol leven leiden, ook dat diepe verlangen in ons heeft gelegd. Volgens het evangelie nu zijn beide, zowel de bedoeling van ons leven als het diepste verlangen in onszelf, gericht op de vestiging van het Rijk Gods. Want dát is de parel en de schat die wij in ons leven op het spoor moeten komen.
Die schat en die parel, dat Rijk Gods waarin mensen levensvervulling vinden, is ondertussen heel dichtbij, je vindt het dicht bij huis, op de markt, in de akker, m.a.w.: in het gewone dagelijkse leven.
Je moet er geen zeeën voor doorkruisen, geen ontdekkingstochten voor ondernemen, geen legendarische vorsten in magische koninkrijken opzoeken. Je vindt het vlak onder je neus, in het leven van elke dag.

Omgaan met elkaar
Want het Rijk Gods is geen plaats, maar een manier van omgaan met elkaar. Een manier van omgaan met elkaar zoals God zich dat gedroomd heeft en die helemaal samenvalt met ons diepste verlangen.
Het gaat om een manier van leven met elkaar waarin we Jezus navolgen.
En een manier van omgaan met elkaar waarbij we, en hier valt het grote woord, waarbij we zo goed als God willen zijn voor elkaar. We zullen daar uiteraard nooit volledig in slagen. Zoals er onkruid groeit tussen de tarwe, zo zal er ook altijd aarde kleven aan de schat die wij opdelven in onze akker.
Het Rijk Gods zal pas ten volle werkelijkheid worden als wij, na onze dood, helemaal zijn opgenomen in het leven van God zelf.
Maar het is belangrijk dat wij ons inzetten opdat dat Rijk al zo goed en zo vaak mogelijk oplicht in ons aardse leven. Ons eigen geluk hangt ervan af.
Het Rijk Gods is dáár, krijgt gestalte overal en telkens als mensen liefdevol omgaan met elkaar, elkaar vergevend en elkaar bevrijdend.
Het licht op, telkens wanneer mensen andere mensen bevestigen, rechttrekken, elkaars eenzaamheid doorbreken, elkaar zorgend nabij zijn.
Het licht op, waar mensen het goede in elkaar bevorderen en de haat en de woede uit elkaars hart laten wegvloeien.
Het is daar, waar mensen God toelaten om via hen andere mensen tot leven te wekken.

Wilsakte
En het Rijk Gods ligt doodeenvoudig gewoon voor het grijpen. Maar je moet het wel willen, ervoor openstaan, het zoeken. Het is niets anders dan het bewust binnenhalen van Gods liefde in onze wereld.
Het is bewust kiezen voor goedheid en daarna ervaren dat precies dat kiezen voor goedzijn tegemoetkomt aan wat God van je verlangt en tegelijk je eigen diepste verlangen vervult en je gelukkig maakt.
Je hebt natuurlijk mensen die vanuit hun natuur, hun aard en hun genen liever en vriendelijker zijn dan anderen. Maar hier gaat het om een echte keuze die je maakt. Een keuze die meer te maken heeft met verstand en wil, dan met aanleg of gevoel.
In Lubbeek op het kerkhof heb ik ooit een grafschrift gelezen dat me nu nog altijd heel erg aanspreekt: “Zij was een schrandere vrouw en daarom koos ze voor het goede”. Daar stond niet: zij was door en door goed, zij was gevoelig en beminnelijk van aard. Neen, er stond: zij was een schrandere vrouw en dus koos ze voor het goede.
Dat is het dus helemaal. Het gaat om een wilsakte. Kiezen voor het goede, doe je omdat je overtuigd bent dat dat de weg is naar levensvervulling. Omdat die weg, dat bewust kiezen voor het goede, ondanks de ongemakken en de pijn die onvermijdelijk zijn, tegemoet komt aan je eigen diepste verlangen.

KERMIS ATTENRODE
zo 26 juli '20

Het laatste weekend van juli herdenken we in Attenrode de kerkwijding. De huidige kerk staat er sinds 1911, maar de eerste aanduidingen van een kerk dateren van 1147. De namen van priesters die hier dienst deden gaan terug tot 1324. Doorheen de jaren was het de gewoonte dat, als het kermis was, de processie uitging. Toen de lagere school sloot, betekende dat ook het einde van de jaarlijkse processie. Een tiental jaren geleden blies Jonas de traditie nieuw leven in, er gaat terug een processie uit. Vorig jaar was de regen spelbreker, nu gooide het coronavirus roet in het eten.
Op zaterdag 25 juli ’20 was er om 17 uur een eucharistieviering, waarin heel wat parochianen aanwezig waren. Zo houden we de traditie toch nog in ere. We hopen volgend jaar een volwaardige kermis met processie te kunnen vieren.

Pagina's